Zielone notatki

RE-VITAE WŁODAWA BETONOWA REWITALIZACJA CZY ZIELONA I PRZYJAZNA ADAPTACJA? Droga mieszkanko, drogi mieszkańcu! Sympatyczko i sympatyku Włodawy! Wyobraź sobie, że podczas upalnego, letniego dnia spacerujesz uliczkami Włodawy i docierasz do Czworoboku, który z każdej strony otoczony jest placem wyłożonym betonową kostką. Witają cię ławeczki stojące pod małymi drzewkami posadzonymi w donicach. Drzewkami, które przez kilkadziesiąt lat nie obdarują cię kojącym upał cieniem. Na rynku nie ma prawie wcale zieleni, a wokół roztacza się rozpalony słońcem plac. Przysiadasz, by odetchnąć na jednej z rozgrzanych jak asfalt ławeczek i w pełnym słońcu podziwiasz tryskającą wodą fontannę, w której przecież nie możesz się wykąpać… Wyobraź sobie deszczowe popołudnie, kiedy intensywne wody opadowe odbiją się od betonowej płyty placu wokół Czworoboku, bo przecież nie mają gdzie i jak przedostać się do ziemi. Deszczówka wypełnia wiekowe kanały odpływowe i niczym wodospad spływa ulicami na tereny położon...

RE-VITAE WŁODAWA BETONOWA REWITALIZACJA CZY ZIELONA I PRZYJAZNA ADAPTACJA? Włodawa, dnia 2 sierpnia 2019 r. Pan Wiesław Muszyński Burmistrz Włodawy Szanowny Panie Burmistrzu, Wierzymy, że dobro mieszkańców jest dla Pana najważniejsze, zaś wygląd naszego miasta z pewnością leży Panu na sercu. Jego niepowtarzalny klimat w ogromnej mierze tworzą drzewa i wciąż jeszcze zielone centrum wokół zabytkowego Czworoboku czy uroczy park koło cerkwi z historycznymi kasztanami w roli głównej. Zarówno my mieszkańcy, jak i turyści możemy cieszyć się około 2500 m² trawników na placach wokół starego rynku z rosnącymi na nich dorodnymi krzewami oraz małymi i dużymi drzewami. Drzewami, które dostrzegł i opisał w swojej książce Droga 816 przyrodnik, podróżnik i literat, Michał Książek. O włodawskich kasztanowcach napisał tak: Kasztanowce rosły cicho. Żadne miasto nie ma tylu w centrum co Włodawa. Wokół Czworoboku pyszni się ich ze dwadzieścia (...) Kolejne siedem kasztanowców rośnie p...

Wczoraj dobył się nasz spacer z panią Edytą Rosłon-Szeryńską z Federacji Arborystów Polskich  i Katedry Architektury Krajobrazu, SGGW w Warszawie. To był bardzo udany, edukacyjny spacer oraz inspirujące spotkanie, mamy naładowane akumulatory na bardzo długo :)  Rozmawialiśmy oczywiście o drzewach i o zieleni, po co jest nam potrzebna zieleń, jakie korzyści mamy kiedy wokół nas są drzewa.  Pani Edyta powiedziała nam bardzo cenną uwagę. Drzewa są dla nas a nie my dla drzew. Jednak wygląda na to, że ciągle nie zdajemy sobie sprawy, że to my nie poradzimy sobie bez drzew a nie odwrotnie.

W 1980 roku zdecydowałam się przenieść z rodzinnego Bytomia do Włodawy, gdzie miałam szansę na szybsze otrzymanie mieszkania spółdzielczego. Podjęłam pracę w szkole podstawowej nr 1. Miasteczko, do którego przyjechałam, zdawało się być położone w parku. Przy wszystkich niemal ulicach rosły piękne, zadbane, stare drzewa, które wyglądały pięknie w każdej porze roku. Mnogość ich gatunków świadczyła o rozległej wiedzy osób, które przed laty dbały o ich nasadzenia. W mieście rosły głogi jednoszyjkowe, głogi dwuszyjkowe - bardzo rzadkie i wolno rosnące, morwy, kasztanowce, dęby, sosny, brzozy, wierzby, czeremchy, akacje, jarzębiny, rokitniki, topole - słowem cała apteka, którą można było wykorzystać w leczeniu różnych schorzeń. We Włodawie były jesionowe aleje. Latem rosnące wzdłuż nich drzewa dawały cień i służyły za dom drobnym ptakom śpiewającym. W przeszłości wysuszone liście jesionów wykorzystywano za dobry pokarm na zimę dla owiec, kóz i bydła rogatego. Podobnie liś...

Historia świerku mego dziadka Jana Romaniuka Mój dziadek Jan Romaniuk wrócił do Włodawy z legionami Piłsudskiego i zamienił mundur legionisty na mundur policjanta, ożenił się z moją babcią Wiktorią Ciepałowicz – Milewską, kupił ziemię przy szosie Chełmskiej, a w 1920 roku pobudował dom i posadził drzewo – świerk , który rośnie przy ulicy Chełmskiej w pobliżu ronda. Dom rodzinny mego taty i mój , bo się w nim urodziłam, w latach 80-tych przebudowano i przystosowano na potrzeby dworca PKS Włodawa. Świerk –  to dostojne drzewo nie miał łatwo, przetrzymał działania wojenne, bombardowania itp. a po wyzwoleniu praktycznie codzienne przejazdy czołgów na poligon w Lucie, rowem przy szosie Chełmskiej (bo przy szosie z obu stron był rów). Później, gdy odebrano nam domy, ogrody, sady ( oczywiście płacąc grosze za te nieruchomości) świerk był kilkanaście razy podkopywany – bo kanalizacja, kable , słupy energetyczne itp., budowa ronda, ulicy Chełmskiej (zasypano rowy przydro...

Na otwarciu wystawy było cudownie!!! Tyle ludzi, cieszymy się i bardzo dziękujemy ❤️ Więcej zdjęć z otwarcia TUTAJ Wielkie podziękowania dla osób, które nam pomogły, wspierały i przyczyniły się do realizacji projektu: Pani  Joanna Szczepańska , nasze wsparcie, dobry duch i ostatnia deska ratunku. Jak nie wiemy, co robić, dzwonimy do pani Joanny :) Agnieszka Kinach  i Paweł, którzy cierpliwie czytali nasze teksty i podpisy, poprawiali błędy, służyli radą i pomocą. Paweł Miazga , który opracował stronę internetową projektu, opracował i przygotował te ładne ulotki. To jego pomysłem jest mapa, którą zobaczyli Państwo przed biblioteką – zaznaczone są na niej drzewa, które wycięto w latach 2006 – 2016. Paweł zrobił wiele współczesnych zdjęć, zaprezentowanych na wystawie i stronie internetowej. Panu  Mieczysław Kozioł , który przyszedł zrobić fotorelację z zawieszania plansz i cały czas nam pomagał. W zasadzie nie mamy pojęcia, kiedy trzymał apar...

Fotorelacja z wieszania zdjęć do wystawy - zdjęcia pan Mieczysław Kozioł :) Trzy dzielne dziewczyny i dwóch super facetów wieszało plansze ze zdjęciami i zajęło nam to 5 godzin! Było mega gorąco ale daliśmy radę, bo takim dobrym towarzystwie nie mogło być inaczej :) Więcej zdjęć TUTAJ